ਮੁੰਬਈ 25 ਸਤੰਬਰ 2026 (ਪੰਜਾਬੀ ਖਬਰਨਾਮਾ ਬਿਊਰੋ) : ਫ਼ਿਲਮ ‘ਲੇਡੀਜ਼ ਵਰਸੇਜ਼ ਰਿਕੀ ਬਹਿਲ’ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਿਨੇਮਾ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਪਰੀਣੀਤੀ ਚੋਪੜਾ (Parineeti Chopra) ਇੰਡਸਟਰੀ ’ਚ ਜਲਦ ਹੀ 15 ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਮੰਨਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨੈੱਟਫਲਿਕਸ (Netflix) ‘ਤੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਵੈੱਬ ਸੀਰੀਜ਼ ‘ਸ਼ਕ – ਟਰੱਸਟ ਨੋ ਵਨ’ (Shaque: Trust No One) ਨਾਲ ਪਰੀਣੀਤੀ ਨੇ ਵੈੱਬ ਸੀਰੀਜ਼ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ’ਚ ਵੀ ਕਦਮ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਸ ਸ਼ੋਅ, ਇੰਡਸਟਰੀ ’ਚ 15 ਸਾਲ, ਮਾਂ ਬਣੀਆਂ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਦੇ ਵਧੇ ਹੋਏ ਭਾਰ ‘ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਟ੍ਰੋਲਿੰਗ ਸਮੇਤ ਕਈ ਮੁੱਦਿਆਂ ‘ਤੇ ਅਦਾਕਾਰਾ ਨੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।
15 ਸਾਲਾਂ ’ਚ ਗਲਤ ਫ਼ਿਲਮਾਂ, ਗਲਤ PR ਸਭ ਕੀਤਾ
ਇੰਡਸਟਰੀ ’ਚ 15 ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਪਰੀਣੀਤੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਕਈ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਦੇਖੇ, ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਬੈਠੀ, ਫਿਰ ਇੰਨਾ ਕੰਮ ਵੀ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਅਜਿਹੇ ’ਚ ਮੈਂ ਜਿੰਨੀਆਂ ਵੀ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਗ਼ਲਤ ਫ਼ਿਲਮਾਂ, ਫੈਸ਼ਨ, ਪੀਆਰ ਸਭ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਕਦੇ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖਾਂਗੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਦਿਲਚਸਪ ਕਿੱਸੇ ਹੋਣਗੇ।
ਰਹੱਸ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਸੀ
ਇਸ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਪਰੀਣੀਤੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਖੋਈ ਹੋਈ ਧੀ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ‘ਤੇ ਵੀ ਸ਼ੱਕ ਹੈ। ਇਸ ਰੋਲ ਨੂੰ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਪਰੀਣੀਤੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ੋਅ ਕਰਨਾ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਆਖ਼ਰ ਤੱਕ ਲੱਭਦੇ ਰਹਿਣ ਕਿ ਜੋ ਹੋਇਆ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਾਫ਼ੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੋਅ ਸ਼ੂਟ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਹੱਸਾਂ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਦਰਸ਼ਕ ਜਦੋਂ ਸ਼ੋਅ ਦੇਖਣ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾ ਆਵੇ। ਇਸ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਖ਼ਾਸਿਅਤ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਜਦੋਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੋਨੀ (ਰਾਜ਼ਦਾਨ) ਮੈਮ ਕੋਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਹਰਲੀਨ (ਸੇਠੀ) ਤੋਂ ਮੈਂ ਪੁੱਛਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਕੀ-ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਸੈੱਟ ‘ਤੇ ਕਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਿੱਖ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਰੀਣੀਤੀ ਖ਼ਦ ਮਾਂ ਹੈ, ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਦੋਂ ਬ੍ਰੇਕ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਅੱਜ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਕਿਉਂ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਵੀਂ ਮਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਾਂ ਦਿਓ।
ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਸਮਾਂ ਦੇਣਾ ਹੈ? ਅਜਿਹਾ ਕਹਿਣਾ ਅਤੇ ਸੋਚਣਾ ਗ਼ਲਤ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਖ਼ਦ ਨਾ ਕਹੇ ਕਿ ਸਮਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਾਵਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਜੇ ਆਪਣੇ ਐਬਸ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਿਮ ਜਾਣ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਟਰੈੱਚ ਮਾਰਕਸ (stretches marks) ਮਾਂ ਬਣਨ ਦੇ ਸਬੂਤ ਹਨ। ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਮਾਂ ਜਾਂ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਜੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਕਿਵੇਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਭਾਵੇਂ ਜੋ ਕਰਾਂ…
ਅਦਾਕਾਰਾ ਕੈਟਰੀਨਾ ਕੈਫ਼ (Katrina Kaif) ਸਮੇਤ ਕਈ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਮਾਂ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਧੇ ਹੋਏ ਭਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਟ੍ਰੋਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਦਾਕਾਰ ਸਲਮਾਨ ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਟ੍ਰੋਲਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਵੀ ਲਾਈ ਸੀ। ਪਰੀਣੀਤੀ ਨੇ ਵੀ ਟ੍ਰੋਲਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਅਜੀਬ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ‘ਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਨਾ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ?
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ‘ਤੇ ਕਮੈਂਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਮੈਂ ਜੋ ਪਹਿਨਾਂ, ਖਾਵਾਂ-ਪੀਵਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇਸ ਜੈਵਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਲੋਕ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ, ਉਸ ਆਮ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ‘ਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਨਾ ਅਜੀਬ ਹੈ। ਚੱਲੋ ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਉਹ ਪਬਲਿਕ ਫਿਗਰ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਕਮੈਂਟ ਕੀਤਾ ਪਰ ਕੀ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਕਿ ਜਿਸ ਔਰਤ ‘ਤੇ ਕਮੈਂਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੇ ਨੌਂ ਮਹੀਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹੀ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਵੀ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਵਧੇ ਹੋਏ ਭਾਰ ‘ਤੇ ਕੁਮੈਂਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਮਾਂ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੇਖਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੌਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀ-ਕੀ ਕੀਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ‘ਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਾਂ ਬਣਨ ਦੇ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਸਫ਼ਰ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹਾਂ। ਸੱਚ ਕਹਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤਾਂ ਦੋ ਮਿੰਟ ਵੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ‘ਤੇ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਹੈ।
ਬੱਚਾ-ਕਰੀਅਰ ਦੋਵੇਂ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ
ਸੈੱਟ ‘ਤੇ ਕੰਮਕਾਜੀ ਮਾਵਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾਉਣ ਬਾਰੇ ਪਰੀਣੀਤੀ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੈੱਟ ‘ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸਿਹਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਦਿੱਕਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਡੇਟਸ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕ ਅਡਜੱਸਟ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ? ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਨਿਰਮਾਤਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਲਵੋਗੇ, ਜੋ ਰਚਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਇਸ ਬਿਜ਼ਨਸ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਸਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਸੰਭਵ ਹੈ।
ਜੇ ਫ਼ਿਲਮ ਅਜਿਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਅਦਾਕਾਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਿਜ਼ਨਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਨਾ ਕਰੋ। ਕਿਸੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਜਾਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸੈੱਟ ‘ਤੇ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਜਾਂ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹੀਂ ਬਣਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਜੇ ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ ਸੈੱਟ ‘ਤੇ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਹੋਰ ਵਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਤਾਲਮੇਲ ਬਿਠਾਵਾਂ।
ਜੇ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੰਭਾਲਾਂਗੀ। ਮੇਰੇ ਵਰਗੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ ਕੰਮਕਾਜੀ ਔਰਤਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਮਾਵਾਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਵਾਂਗੀ, ਫਿਰ 75 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਵਾਂਗੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗੀ। ਜੇ ਮੈਂ ਅੱਜ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ ਦੋਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ‘ਤੇ ਹੰਗਾਮਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾਟਕੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
